Waiting Period Comes to an End

Sabi nila eto daw yung worst part after taking the board exam. Napatanong ako kung bakit. Ay oo nga naman, after mong pagdaanan lahat ng hirap sa pagrereview, eto na ka ngayon, nahirapan ka sa board exam, hindi mo alam kung papasa ka ba or hindi. Noong time na naghihintay pa ako ng resulta, habang tumatagal pahimbing ng pahimbing ang tulog ko. Hindi dahil wala akong kaba na nararamadaman. Given na yung kaba, pero naubos na yung takot at kaba na nararamdaman ko, wala naman maiidulot sa akin yun kaya nagtiwala na lang ako sa LORD na anuman ang mangyari, maganda o hindi, it is because of a purpose.

Ibinaling ko ang atensyon ko sa ibang bagay. Ilang araw din akong babad sa computer, nakipagkita sa mga kaibigan, mga bagay na hindi ko nagawa during review. Haha. Pinagkaitan ako ng bakasyon e, kaya ayon inenjoy ko yung mga araw na naghihintay ako ng resulta. Nag-apply din ako ng trabaho, as usual call center, para naman atleast may nagawa ako during the waiting period. Hehe. Naranasan ko mainterview ng bonggang bongga sa mga callcenters, at gisahin sa sarili kong mantika sa mga walang kamatayang tanong about my course. Ayan ang mga pinaggagagawa ko while waiting for the result.

Then one time, pag online ko, mga end of July ata yun or first week of August. Yung friend ko nagchat sakin sa facebook, "August 22-25 tentative date of NLE results, Sept 20 oath taking" Biglang kumabog yun dibdib ko. As in parang sinuntok! Haha. Sabi ko, "Lord pwede ba kabahan, konti lang please?" Pero syempre hindi ko inentertain ung kaba. Hinintay ko yung date na yun. Mahimbing pa rin ang tulog ko. And faithfully waiting for the results. Sa kakaapply ko, natanggap ako for training, go na go ang lola mo, nagkumpleto pa ko ng requirements dun ha. Sept 3 Start ng training.

August 22 came, Sunday yun. Kung anu-ano na naririnig kong balita, kesyo may resulta na daw, lalabas na daw anytime, yung mga ganon. Ako hindi ko alam kung maniniwala ba ako o hindi. Sabi ko nun bago ko magtake ng board exam, hindi ako titingin ng result sa net, hintayin ko may magtxt sakin ng CONGRATULATIONS! or may tumawag sakin na bumabati na pasado ako sa board. Hindi ko natupad na hindi tumngin ng resulta sa net, simula linggo, August 22, nakaabang ako sa net, tambay ako sa nleresults.com, nagchachat ako dun, nageentertain ng anxiety ng ibang tao. I tried to lift their spirit na kung ano ang plano ng LORD paniwalaan namin. Ganon ang role ko dun. Gabi-gabi ako online, bago ko matulog check ko muna, tapos saka ko mag out pag wala pa talaga. Ah basta, mahimbing ang tulog ko, yun ang gusto ko. Isang araw sa kahimbingan ng tulog ko, 3:30am may tumawag sa akin, agad agad kong sinagot. "hello..sino toh?"....Tapos sumagot naman sya.. "Hello, si lester toh, yung textmate mo dati.." Men! Naloka ako. ang nasabi ko lang sa kanya, "Ano ba yan! Akala ko naman ibabalita mo na sa akin na pasado ako sa board exam! sinong lester?" Oh di ba? Nakakaloka naman na tunay! Haha..

Friday, August 27, nagpunta ako sa Munisipyo nun umaga para magtanong about sa NBI ko na mali ang spelling ng surname ko. Pag uwi ko, dating gawi, open ng laptop, facebook, tas nleresults.com. Magchachat sana ako, kaso ang una kong nabasa sa chatroom, "Loading na yung A, sana lahat tayo pumasa!" Kumabog muli ang dibdib ko. So nagclick agad ako sa A. Usually pagnagkiclick ako don wala nakalagay, pero this time may SURNAMES na, for real! Hindi ko alam ang gagawin ko, nagclick ako sa L to check my surname sana. Kaso pagclick ko, wala pang list, loading palang sa A. Biglang gumulo ang buhay ko. Nagchat ako sa friend ko sa FB kay john, sinabi ko sa kanya na may resulta na, at loading pa lang ang A, at ayoko tignan kasi kinabahan ako bigla. Sabi nya "sige, ako titingin," Nag-iisip pa ako kung titignan ko yung friends ko sa A. Kaso napaisip ako kasi baka makita ko sila tapos mastress ako kasi wala pa ung sakin. Kaso etong gwapong si John nagchat agad "LEN NURSE NA AKO!!" Lalo ako kinabahan. Dumating Mama ko, nakamotor, sakto, sabay sigaw ko, "MA! MAY RESULT NA! KASO WALA PANG L!". Tinignan ko yun friends ko sa A. ABALOS, pasado. Sabi ko "LORD, eto na yun matagal kong hinihingi, please.." Click ulit ako sa L. Meron na. This time ayaw ko tignan, namamanhid yung kamay ko, saka nanginginig. sobra. Sabi ko sa Mama ko ayaw ko magscroll, sya na lang tumngin. Kaso hindi din ako nakatiis, di ako kinaya ng kaba ko, hahaha. Sabay kami nagscroll pababa, at yun na! Dalawa LAGAZON, at nawindang na kami ever. Una denial pa ako, baka kasi mali yung tinitignan naming result. Haha. Nung may mga bumati lang sa akin saka lang nagsink in na, ATLAS! NURSE NA NGA AKO! THANK YOU LORD!

So iyon, NURSE na nga ako. Ang nakakatawa, hindi ako nagkaroon ng disturbed sleeping pattern, ngayong may resulta sa saka ako nahirapang matulog. Nagflashback yung mga iyak moments ko during review. At yung mga paghihirap, lahat lahat. Hahaha. Nakakatawa di ba. Ang buti talaga ng LORD. :D

God is not a man, that he should lie, nor a son of man, that he should change his mind. Does he speak and then not act? Does he promise and not fulfill? Numbers 23:19

A Week Before Actual Board

One week before board exam we were dismissed from our review center. So ano sa palagay nyo ang nararamdaman naming mga magtetake that time? Hahaha. Naloloka na kami. As in mild anxiety na ito. Hahahaha.. Ayaw ko na sana magreview nung buong isang linggo na iyon pero andami pa naming babasahin. Literal na marami. Ang kapal pa ng reviewers ko na balak ko sanang balikan ulit kasi hindi ko natapos basahin, but then I was not able to finish everything. Sumuko yung neorons ko, nagcollapse yata. Ahaha. :)

When I got home, sa hometown ko, in Tanay, I stayed in my Tito's extra room sa kabilang bahay. Plano ko na talaga mag-stay dun, para makapagconcentrate ako sa buong isang linggo before board exam. Doon lang ako sa kwarto, nagbabasa ng mga reviewer, minsan sinasamahan ako ng bunso namin pag wala sya pasok the next day. Kukunin nya din yun mga lessons nya, tapos sasabayan nya ko mag-aral. Tas pag tulog na sya, magigising yun in the middle of the night, titignan lang nya ako kasi di pa ko natutulog. Kape lang naman katapat ko para hindi antukin, pero antok talaga ang pinakamahirap kong nilabanan, SWEAR! hahaha. Pero nagfefacebook din ako noon. At nagtetxt. Limitado nga lang. 

Naalala ko sabi ng kapatid kong babae, "Ate ayaw ko pumasa ka, gusto ko mag-top ka!" At naloka ako dun. Seryoso sya, natawa nga ako e. Sabi ko dapat ipagpray nyo ko lagi para mangyari yun gusto natin. Tapos yun bunso kong kapatid, he prayed for me out loud, a short prayer from a sincere heart. Sobrang natuwa ako sa kanya non. 

One night, nagpunta si Liet sa bahay, ewan ko ba ano naisip nun at napasyalan ako. She's my high school friend na magtetake din ng board, just like me. Napag-usapan nga namin na sana board exam na para matapos na lahat ng hirap sa pagrereview at sasabog na talaga kami. Kaya nagpapasalamat ako ng sobra sa LORD kasi he equipped me with verses to hold on. Faithful un nagpromise kaya nagtiwala ako. "Therefore, my dear brothers, stand firm. Let nothing move you. Always give yourselves fully to the work of the Lord, because you know that your labor in the Lord is not in vain." 1 Corinthians 15:58. God is just and alam ko nakikita nya yung effort ng bawat isa sa pagrereview just to give glory to His name. Nakakabless tong verse na toh kasi kahit anong pagod at hirap ko sa pagrereview, secured ako that my labor in the Lord is not in vain. Basta you're doing it for the Lord walang masasayang, worth it lahat.

Two days before the actual board, may closed door review pa kami kaya nagkitakita pa kami ng super friends ko na magtetake din. Nakapagreview pa nga kami ng sabay ni Jecai one time, and natatawa kami kasi pag may tinatanong kami sa isa't isa tapos di namin alam ang sagot, pareho kami ng sinasabi, "Hindi yan lalabas sa board". Natatawa na lang kami. Hahaha.

Nung gabi before board exam, andaming nagtxt sakin, sobrang andami, people who prayed for me, who believed in me. At sorry talaga kasi hindi lahat nareplyan ko, wala ako contacts that time. Pero isa lang pumasok sa isip ko nun, malamang sa malamang, mas marami matatanggap kong text paglabas ng result, at syempre congratulations yun! hehehe. 

Board exam came. Ang aga, 6am nandun na ako sa Central Colleges of the Philippines, dun ako nag exam. Wala ako masasabi about sa dalawang araw na nagexam ako, naubos na yata ang kaba ko, pero sobrang nahirapan ako sa exam. 2 hours per set yun exam namin, 3 sets sa first day, 2 sets sa second day. Natatapos ko yung exam ng 1hour sa questionnaire tapos magseshade ako ng mga 45 minutes yata yun. Pero bago ko magshade magpepray muna ako kasi di ako sigurado sa mga sagot ko. Parang ayaw ko magshade. Haha. Tapos every after ng exam ko, lalabas ako ng room, itetext ko Mama ko, para sabihing halimaw yung board exam. Haha. Halimaw talagaaaaa!

Pag-uwi ko, ayaw ko kausapin ang mga tao about board exam, SUPPRESSION ITO! Walang magtatanong. Bawal ako kausapin about board exam. Mamamatay ang magtatanong! Hahaha. Ang lagi ko lang sagot, kung will talaga ni Lord na maipasa ko yun, papasa ako. Let's see. :)

I have done my part. Alam ko kikilos ang LORD. "The Lord will fight for you, you need only to be still." Exodus 14:14. Trust His plans. It's perfect! :)

Board Exam Preparations

Wala sa school. Wala sa review center (but Im more than grateful to Mr. Ray Gapuz, he inspired me a lot and had learned many things from him.), wala sa tao, majority nasa will ng LORD. Malaki ang naitulong sa akin ng mga verses na nagpatibay sa akin during my preparation for board exam, kaya ilalagay ko din dito para makatulong sa inyo lalo na sa mga magtetake pa lang.

Im not saying na gayahin nyo kung ano ang mga ginawa ko during my preparation for Nursing Board Exam. What I am trying to say here is kung papaano kumilos ang LORD sa buhay ko at patuloy na ginabayan ako as I go through with different issues in life lalo na nung nagtake ako ng board exam, and most especially the waiting period.

I was reading in Genesis when God spoke to me, what He said to Abraham really amazed me, "I will make you into a great nation and I will bless you; I will make your name great, and you will be a blessing." Genesis 12: 2. Sabi ko sa Lord nun time na yun, "Lord, I will make your name great through my board exam, para malaman ng mga tao na totoo ka, na ikaw lang yun reason kung bakit ako papasa sa board exam or even top the board." (e di syempre pangarap ko ring mag-top, wala namang imposible sa LORD. :D)

Less than three months kami nagreview for board exam, hindi pa kasali yung in-house review namin nung 4th year, napurga ko sa lessons namin noon. Pero sulit naman. Mas ginusto ko lumipat ng dorm near SM Manila kung saan kami nagrereview para less pagod sa byahe sa Mandaluyong. Kahit na nahirapan akong kumbinsihin ang mga magulang ko, at iniyakan ko pa sila para lang makalipat ako, salamat sa Lord at pinahitulutan din ako. Walking distance lang yun from our Review Center. Araw-araw papasok, 10:30-3:30 lang schedule nmin that time, pag-uwi sa dorm, magbibihis, mag-aaral ulit, minsan matutulog muna bago mag aral, tapos kakain, ,mag-aaral, tapos quiet time, gigising maaga para mag-aral, maliligo by 9:00am, 10:00am paalis na ng dorm. Paulit-ulit lang araw-araw kaya nauumay ako. Yaan din ang iniiyak ko sa LORD kais napapagod na ako. Paulit-ulit na lang. Pero sabi ko sa LORD, pagtyatyagaan ko toh, kahit ang hirap, matapos lang tong board exam na ito, magdiriwang ako talaga. TALAGAAAA!

Marami akong sinakripisyo makapagfocus lang sa board exam, dahil alam ko, ayun din ang gusto ng LORD. Hindi ko naman sinasabi na sobrang sipag kong mag-aral, ayan kasi yun sinasabi ng mga tao sakin, ang aking lang, pag-aaral na lang ng mabuti yung magagawa ko para maipasa ko ang board exam, i know that i have God, and i am faithful, but let us be reminded, "For as the body without the spirit is dead, so faith without works is dead also." James 2:26. Let us learn how to walk our talks! Hindi pwedeng faithful ka lang, kailangan kumilos ka din! That's what keeps me moving, na kailangan kong mag-aral ng mabuti kasi mahal na mahal ako ng LORD at ipapasa nya ko sa board exam. You won't believe me kung papaano ako nagtiwala ng bongga sa LORD. As in review pa lang Board Passer na ako! :)

Pinakamahirap kalaban sa lahat ay ang sarili mo. Yung mga thoughts na.. "Waaa..ipapasa ko ba talaga yung board? e yung exam nga sa review center di ko maipasa!" Syempre nilalabanan ko yang mga ganyang thoughts. Sabi ko sa sarili ko, wala akong karapatang kwestyunin ang kakayahan ng LORD, tao lang ako, Diyos sya, sinong may karapatan para limitahan ang kakayahan Nya? Wala di ba? So I stayed calm the best way I can. Hahaha. I learn how to trust God with His plans, His great plans. He gave me the confidence, the strength, the knowledge and the wisdom. Lahat yan kay LORD mo lang makikita, complete package! :)

Minsan nga may mga thoughts pa ako na.. "e pano pag ako lang ang bumagsak tapos lahat ng friends ko pumasa na?" Yan yung mga pilit ibinubulong sa akin ni Satan, buti na lang talaga I have God with me, kaya alam ko din kung paano sya aatakihin in return. Sabi ko kay Satan "E yung nga ibang mga board takers na unbelievers, petiks lang, ako pa ba kakabahan? E Jesus died for me." Hindi naman mananalo si Satan sa buhay natin, basta wag natin syang hahayaang ilubog ang buhay Kristyano natin. We have GOD, and HE is more than enough.

Ang masakit na katotohanan ay ang kung papaano ko iniiyak ang mga scores ko during our review. Sobrang ambaba kaya ng self-esteem ko, hindi ko ma-meet yung target score ko. Naman kasi naman, ang hirap talaga ng exams. Gusto kong hilahin ang araw para board exam na para matapos na lahat lahat lahat. NAPAPAGOD NA KASI AKO. Pero sabi sa Jeremiah 32:17, “Ah, Sovereign Lord, you have made the heavens and the earth by your great power and outstretched arm. Nothing is too hard for you." Kaya ng LORD kahit di ko na kaya! ;]

During those times, eto yung prayer ko, "Lord, kung anoman ung will mo para sa akin, tatanggapin ko, kasi alam ko ayun yun best for me. Hindi ko pagdududahan ang plano mo LORD, pero alam ko ipapasa mo ako, pero kung hindi man, tulungan mo ko LORD na tanggapin ang resulta. Basta gagawin ko yung dapat kong gawin. Ikaw na bahala LORD. In Jesus' name, AMEN"

Buhay Kolehiyala ;]

Trust in the LORD with all your heart 

       and lean not on your own understanding;

 in all your ways acknowledge him, 

       and he will make your paths straight. 

Proverb 3: 5-6

Unang tuntong ko pa lang sa college ayan na talaga ang life verse ko. Nung una mahirap para sakin na magtiwala sa Lord pagdating sa school. Sino bang hindi nangopya sa atin? Sige nga, hahanga ako talaga kung simula grade 1 hindi ka nangopya kahit isang beses. Aminado naman ako na naging gawain namin ang magkopyahan lalo na nung high school. Pero mabuti ang Lord at kaya nya tayong baguhin. Nung nagcollege na ako, pinag aralan ko na mabuti na magtiwala sa Lord, mula sa mga short quizzes hanggang sa mga major examinations. Kumikilos ang Lord sa paraan na hindi natin nakikita. Napatunayan ko yan simula ng ipagkatiwala ko sa Lord ang buong college life ko.

Hindi ako matalino, masipag siguro. Nag aaral ako sa abot ng aking makakaya. I make sure nagreview ako before sumabak sa exam. Hindi biro ang course na kinuha ko. I took up Bachelor of Science in Nursing. Nung una, mga first year of college, pag may nagtatanong sa akin, "kumusta nursing? mahirap ba?" Nakakasagot ako agad, "sakto lang, basta nagaaral ka, mabubuhay ka" Pagtuntong ko ng mga major subjects ko, ngiti na alng ang kaya kong isagot sa mga taong pilit kinakamusta ang pagaaral ko. Sa totoo lang kasi, sa Lord lang ako umaasa nun mga panahon na yon. Mahirap makipagsabayan sa mga tao sa paligid mo, kopyahan dito, kopyahan doon. Natutuwa ako sa mga taong pareho ng prinsipyo ko, na ang pangongopya ay hindi susi para makapasa, kundi ang pagtitiwala sa Lord na kaya ka nya ipasa basta gagawin mo ang parte mo. Hindi naman sya madamot, ibibigay nya kung ano ang para sa atin.

Yung mga scores natin sa exams, mababa man o mataas bahagi yan ng college life, pasasaan at malalagpasan din yan. Kung mababa, o sige, iyakan mo. Pero matuto tayong magsikap na sa susunod pagbubutihan natin. Kundi man natin naachieve yung score na gusto natin, huwag tayo malungkot kung ginawa naman natin ang best natin. Yan ang isang bagay na nagpapakalma sakin every after exam ko nung college. For as long as alam ko na ginawa ko yung part ko, ano man ang maging score ko nagpapasalamat ako sa LORD. Hindi nyo alam kung ilang gabi ang iniiyak ko sa lahat ng exams ko. Totoo! Umiiyak ako sa exams ko, iniiyak ko sa LORD lahat lalo pagnahihirapan talaga ako, kahit na ginawa ko yung part ko minsan naawa ako sa sarili ko sa score ko. Pero ang LORD lagi nya ko pinapalakas, everytime na naghihina ako. Di ba sabi nya, "That is why, for Christ's sake, I delight in weaknesses, in insults, in hardships, in persecutions, in difficulties. For when I am weak, then I am strong." 2 Corinthians 12:10

Sobra yung pasasalamat ko sa Lord sa buong buhay ko simula nung tinanggap ko sya as my Lord and Savior. Hindi ko maimagine yung buhay ko bilang estudyante ng hindi ko sya kasama. Patuloy akong magtitiwala sa Lord kahit na ano pa ang dumating sa buhay ko. Dahil naniniwala ko, ang mga bagay maganda man o hindi, nangyayari yan kasi may plano ang Lord.